LSD یکی از قوی ترین و شناخته‌شده‌ترین روان‌نماهای سنتتیک (صناعی) است. این ماده معمولا به طور قابل توجهی ادراک، خلق (حالت روحی) و تفکر را تغییر می‌دهد، که منجر به بینش های عمیق درباره خود، واقعیت و وجود می‌شود.

تاریخچه مختصر

LSD نخستین بار در سال 1938 به دست شیمیدان سوییسی آلبرت هافمن سنتز شد. در دهه 1960 در جریان جنبش فرهنگ ستیزی محبوب شد و به‌طور گسترده در تحقیقات مربوط به آگاهی و درمان استفاده قرار گرفت. در جریان مبارزه با مواد مخدر، وضعیت قانونی آن تغییر یافت؛ اما علاقه به قابلیت‌های درمانی آن طی سال‌های اخیر دوباره افزایش یافته است.

دوز مایکرودوزینگ

20 – 5 میکروگرم (2-3 بار در هفته)

دوز درمانی

300 – 100 میکروگرم

شروع اثر

90 – 30 دقیقه

مدت زمان اثر

12 – 8 ساعت

تجربه

LSD موجب افزایش ادراک حسی، عمیق شدن عواطف، و گاه تحریف شدید تجربیات دیداری و شنیداری می‌شود. LSD در محیطی درمانی می‌تواند به بیماران در کاوشِ لایه های عمیق‌تر روان خود، روبرو شدن با موانع ابراز عاطفی و دستیابی به چشم اندازی جدید از مشکلات شخصی خود، کمک کند.